Waarom ik tegen acceptatie van homoseksualiteit ben

Ik ga het gewoon maar eens zeggen: ik ben tegen acceptatie van homoseksualiteit. Dat klinkt misschien wat raar uit de mond van iemand als ik. Ik ben namelijk nooit erg enthousiast geworden van de mogelijkheden die een blote piemel biedt. Ik heb ze ook liever niet te dicht in mijn buurt. Zelf heb ik er ook geen, en het mens waarmee ik getrouwd ben ook niet. Ik ben homoseksueel.

En toch kan ik kort zijn als je me vraagt of ik vind dat er gewerkt moet worden aan de acceptatie van homoseksualiteit: alsjeblieft niet.

Sterker nog: ik vind het van de zotte dat we überhaupt over acceptatie spreken in deze context.

Als kind ben ik er heel lang van overtuigd geweest dat ik de allerberoemdste zangeres van de wereld zou worden. Inmiddels heb ik geaccepteerd dat Beyoncé me voor is geweest en die titel mag voeren. Ik heb geaccepteerd dat ik me soms wat ongemakkelijk voel in sociale situaties en ik heb geaccepteerd dat de rechterkant van mijn bovenlip raar omhoogkomt als ik met mijn armen naar achteren zwaai. Het zijn dingen waar ik me bij heb neergelegd, omdat ze nu eenmaal zijn wat ze zijn.

Het is slecht gesteld met de tolerantie in ons land, heb ik gehoord. Die uitspraak jaagt me angst aan. Want nog sterker dan het woord ‘acceptatie’ vertegenwoordigt ‘tolerantie’ het aanvaarden van zaken waar we binnen onze fatsoensnormen geen verandering in kunnen brengen. Al zagen we ze liever anders.

In de taal die we dagelijks bezigen ligt een hoop homofobie verscholen. Natuurlijk kunnen we dan heel hard roepen dat we het niet zo bedoelen. Maar de woorden die we aaneenrijgen zeggen wel degelijk iets over de normen die we vaak ongemerkt stellen.

Zo hoorde ik laatst iemand een ander beschrijven. Hij merkte daarbij op dat de persoon waar hij over sprak gewoon hetero was. En misschien bedoel je er niets verkeerds mee wanneer je een vriend voor homo uitmaakt, of dat iets gay is, maar realiseer je wel dat je daarmee niet alleen de norm stelt dat homo zijn iets is dat je eigenlijk niet zou moeten willen, maar ook dat niet-mannelijke kwaliteiten beschimpenswaardig zijn. Je zou kunnen betogen dat je daarmee de vrouw ook nog eens even fijntjes onder de man plaatst. En dat allemaal door dat ene vierletterige woordje met een bepaalde intentie in te zetten.

Misschien ben je het helemaal met me eens en vind je dat we homo’s ‘gewoon normaal’ moeten behandelen. Maar ook daar ben ik het niet mee eens. Ik wil namelijk helemaal niet dat je achter me staat. Ik had daar namelijk bar weinig aan toen ik bespuugd en uitgescholden werd. En ook de man die aan zijn piemel begon te trekken terwijl hij ons bleef toeschreeuwen dat wíj ziek, gek en vies waren, liet zich daar niet van weerhouden doordat jij achter me stond. Veel liever had ik dat je vóór me ging staan. Aan een normale behandeling hebben we helemaal niets; ik wil dat je voor ons in de bres springt.

Misschien vraag je je af wat ik dan precies verwacht dat je doet. Ten eerste wil ik dat je je realiseert dat je geen idee hebt van de discriminatie waarmee homoseksuelen dagelijks te maken hebben. Daarnaast zou ik het fijn vinden als je je mond opendoet en je moeder erop aanspreekt als ze opmerkt dat een bepaalde televisiepersoonlijkheid wel een beetje te gay is. Ik wil dat je actief uitdraagt dat homoseksualiteit binnen je normen valt. Want zolang allies alleen rond Pride tevoorschijn komen om op ons te proosten, en alle homofoben hun mening om de haverklap online gooien, verschuift de norm steeds iets verder een kant op waar het legitiem is om homoseksuelen te verketteren.

Zolang ik een tekst als deze kan schrijven zonder dat iemand – waar ook ter wereld – zich erin herkent, wil ik dat je je laat horen als je collega grappig denkt te zijn door je homo te noemen. Ik wil dat je er niet alleen met Pride bent, maar ook als we demonstreren tegen het onrecht in Tsjetsjenië. En ik wil dat je net zo boos bent als ik dat dat in 2017 godverdomme nog nodig is.

Overal waar ik het over homoseksualiteit heb, kun je het hele regenboogspectrum lezen, maar dat schrijft wat minder lekker ;).

Advertenties

Schoon, schoner, schoonst

Wij zijn de afgelopen maanden druk aan het opruimen geweest. En nu is het schoon, schoner, schoonst. En nee, dat gaat niet over ons huis.

Een aantal maanden geleden hebben we een flinke omslag in ons eetpatroon gemaakt. We waren ons altijd al wel bewust van wat er in ons lijf ging, maar er was evengoed nog wel wat winst te behalen. De slowjuicer is daarbij onmisbaar geweest en is absoluut onze beste aankoop ooit geweest. Naast Toos en Luuk dan.

Veel mensen denken als het om voeding gaat in eerste instantie aan: Is het lekker? En laten we niet lullig doen: Wij zijn behoorlijke lekkerbekken. Van een chocoladetaart kan ik gewoon echt heel blij worden. En zet voor Mik een bak guacamole neer en ze is gegarandeerd vrolijk. Maar al een poos realiseren we ons dat we met die instelling wel erg ver losgezongen zijn geraakt van onze natuur. Want eten doe je niet voor je smaak, maar om je lichaam te voeden met alles wat het nodig heeft om gezond te blijven. Die mindset sluipt er langzaam maar zeker steeds verder in bij ons. En dat maakt dat we inmiddels heel anders koken en eten.

Na het zien van de documentaire Fat, Sick & Nearly dead was ik om. De maker (een niet al te gezonde vent met behoorlijk overgewicht) gaat 60 dagen alleen maar op sap leven en dat verandert zijn leven. Nu leek dat ons wat drastisch, maar naast de smoothie die we ’s morgens altijd al dronken, besloten we onze lunch te vervangen door een groentesap. En dat beviel ont-zet-tend goed. Als mensen roepen dat ze zoveel energie van de een of andere maatregel hebben gekregen, ben ik altijd wat sceptisch, maar ik kan oprecht zeggen dat ons energieniveau al snel enorm steeg. Doordat we het sap over de dag verdelen, blijft ons bloedsuiker bovendien lekker stabiel. Voorheen begon ik tegen vijven vaak te trillen en me naar te voelen, hoe goed ik ook had geluncht. Dat is helemaal weg en mijn hongergevoel daarmee ook. Bovendien is Mik inmiddels 14 kilo kwijt en haar gewicht blijft dalen.

Maar nu vinden we het tijd voor de volgende stap. Natuurlijk is het heerlijk om elke dag zo’n enorme berg groente je lijf in te kieperen, maar bij het avondeten en later op de avond aten we soms toch nog dingen die volgens ons gezonder kunnen. Niet dat het heel ongezond was hoor, maar iedere dag een bakje nootjes, is misschien toch wat veel van het goede. En bakken in olie willen we ook minder doen. Daarom hebben we besloten om tot Miks verjaardag (30 april) superclean te eten. Dus geen zout meer over het avondeten, geen gebakken burgertje en ’s avonds dippen we de snackgroente niet meer in de hummus. En om dat feest goed af te trappen, gaan we minstens drie dagen wel echt alleen maar op sappen en smoothies proberen te functioneren. Gewoon om te zien hoe dat gaat en om even een soort reset te hebben. En de komende tijd zullen we ons ook extra verdiepen in de juiste verhoudingen om ervoor te zorgen dat we echt alles binnenkrijgen. Dat is toch een heerlijk begin van het nieuwe jaar? Proost!

15841687_1757588057899077_727103438_n.jpg

Mik deelnemer bij Hij is een Zij

Yes! We mogen het eindelijk hardop zeggen: Mik is kandidaat bij ‘Hij is een Zij’.

Eerder legden we al uit dat Mik agender is en dat dat de nodige obstakels, verdriet en dilemma’s met zich meebrengt. Toen schreven we ook het volgende:

We besloten dat we daar iets mee willen. Niet alleen om meer begrip te creëren bij de mensen die het ons in het dagelijks leven soms lastig maken, maar juist ook voor degenen die op zoek zijn naar hun eigen antwoorden.

Dus toen we vernamen dat de KRO dit jaar naast de ‘gewone’ transgenderverhalen ook iets anders wilde laten zien, twijfelden we geen moment. We legden haar verhaal uit en toen ging het eigenlijk heel snel. We zijn heel blij met de kans om mensen te laten zien dat er nog veel meer bestaat dan man en vrouw. Hopelijk brengt dat net iets meer begrip of kijkt er iemand die zich eindelijk begrepen voelt. We weten heus wel dat we de wereld niet zomaar kunnen veranderen, maar ieder stapje is er een. En voor ons eigenlijk best een grote!

Superspannend, al is het verhaal van Mik een kleinere verhaallijn en zal ze in maar twee afleveringen te zien zijn. Ik ben in ieder geval onwaarschijnlijk trots op haar. Jullie ook?

mikwp

Jan Kooijman presenteert vanaf dinsdag 31 januari (21.25 uur op NPO 3) het derde seizoen van het KRO-NCRV programma Hij is een Zij. In Hij is een Zij volgt Jan zeven jonge transgenders tijdens hun transitie. Hij is een Zij laat de lange weg zien vol onbegrip en teleurstelling, maar ook met opluchting en blijdschap omdat ze eindelijk zichzelf zijn.

Kersttips: Diner Chantant en vegan kaasjes

De tafel bezweek bijna onder het lekkere eten en de woonkamer zat vol vrolijke veganisten. Ons vegan kerstfeestje was een groot succes! Dus wie er deze keer niet bij kon zijn, krijgt volgend jaar gewoon nog een kans. Dit gaan we zeker over doen. Maar volgend jaar is nog ver weg en we kunnen ons goed voorstellen dat je je Kerst toch nog een vegan tintje wilt geven. En daarom geven wij twee tips die je gegarandeerd in de feeststemming brengen!

Diner Chantant

Tien december waren wij bij vegan kaasdiner dat de Jongens op ’t Zand organiseerden in samenwerking met Charlotte van Charly’s all is fair. Een heel gezellige avond, met heerlijke kaasjes om van te proeven. En laten diezelfde jongens nou een kerstdiner chantant organiseren… Dat doen ze vanwege de grote belangstelling drie avonden achter elkaar. Voor de eerste avond (22 december) zijn er nog wat plaatsen vrij. Dus hop, hop, zorg dat je erbij kunt zijn.

Charly’s all is fair

Daarnaast noemden we ze al even: de kaasjes van Charly’s all is fair… In samenwerking met Veggie4U werden wel heel verleidelijke kaasplankjes verkocht, maar die zijn als warme broodjes over de digitale toonplank gevlogen. Los bestellen kan nog wel en tegen heel schappelijke prijzen. Zeker als je bedenkt dat de kaasjes helemaal biologisch zijn! Dus wil je iets bijzonders op tafel zetten met de feestdagen? Zorg dan dat je als de wiedeweerga bestelt zodat je je bestelling nog op tijd in huis hebt. Fijne feestdagen!

14358731_929430153829264_4837419856719094791_n

Vier vegan kerst met De Veganosaurus

Kerst is voor veganisten niet altijd de meest feestelijke aangelegenheid (begriploze families, een hoop leed). Daarom zetten wij onze deuren en harten open voor (maximaal) 15 gelijkgestemden die het leuk vinden om met ons een vegan kerstfeest te vieren. Als iedereen iets lekkers meeneemt, moeten we een mooi diner kunnen verzorgen. Wij hopen op een ongedwongen, warme en memorabele avond met (nieuwe) veganistische vrienden.

Daarnaast gaat kerst voor ons ook over delen. Het lijkt ons daarom mooi als iedereen (naast lekker eten ;)) ‘iets’ meebrengt om te delen. Dat kan een verhaal zijn, een mooi liedje, een boekentip, een recept… you name it. Zo gaan we allemaal de deur weer uit met een berg niet-materialistische cadeaus en leren we elkaar beter kennen.

Anderen uitnodigen mag uiteraard. Honden zijn meer dan welkom als ze sociaal met andere honden zijn. Luuk en Toos zitten sowieso klaar met een rendierengeweitje op hun knar.

Dit vrolijke gebeuren gaat zaterdag 17 december vanaf 19.00 uur plaatsvinden. Het adres volgt na aanmelding. Dat kan door ons een PM op Facebook te sturen.

Veel liefs,

Mik en Pieta

14595622_1707784456212771_932735810078338487_n

Weg met die kachel!

Ja, je leest het goed. Weg met die kachel. Nou ja, niet letterlijk, want de woningbouwvereniging staat ongetwijfeld niet te juichen als we eigenhandig de verwarming uit ons huisje slopen, maar… Voorlopig negeren we de mogelijkheid om ons huis te verwarmen even.

Onlangs hadden wij twee heel fijne weken in een heel oude camper. Leek ons leuk, weg in oktober. Maar we hadden er niet bij stilgestaan dat het in Italië/Zwitserland al wel eens zou kunnen sneeuwen. Alleen maar meer vreugde hoor, toen die witte vlokken op ons neerdaalden, maar toen onze verwarming ermee ophield schrokken we wel even. Maar met dubbele truien, honden tegen ons aan onder de dekens en heel veel knuffelen, zijn we prima de nachten doorgekomen in ons kampeerhuis waarbinnen het 3 graden was.

Vorig jaar hebben we de verwarming tot 9 november met rust gelaten en dat beviel ons goed. Onze daaropvolgende energienota beviel ons nog veel beter. Dat scheelt echt een slok op een borrel. Dit jaar hebben we ons voorgenomen om gewoon maar eens te zien waar het schip strandt. Want als we het met drie graden in de camper nog reuze naar ons zin hadden, waarom zouden we thuis dan de watjes uit gaan hangen? En hoe meer we erover nadenken, hoe meer we achter dit idee staan. Want hoe raar is het eigenlijk om je hele omgeving kunstmatig te verwarmen, als je er ook voor kunt kiezen om alleen je eigen lijf met een extra trui/dekentje/kruik/eigenlijkallemaaltegelijkertijdopditmoment warm te maken?

En dus is het hier réuze knus. Luuk krijgt een trui, want die bibbert al als het kwik onder de 15 graden komt en wij hebben ook twee goede exemplaren besteld om de winter mee door te komen. Het is hier nu 12 graden en als we hard lachen, vliegen de wolken ons ineens om de oren, maar echt onaangenaam is het nog niet. Als dat het wel wordt, zetten we uiteindelijk de kachel misschien wel aan. Maar ver boven de 15 graden zal hij niet uitkomen. Sorry Luuk. Die trui staat je vast fantastisch.

 

 

Op de pot..

Dat je plastic tasjes liever links laat liggen en geen Hummer voor de deur hebt staan, spreekt voor zich. Waarschijnlijk scheid je zelfs je afval en doe je tijdens het tandenpoetsen de kraan netjes dicht. De voor de hand liggende manieren om het milieu een beetje te ontlasten, kennen we allemaal wel. Maar juist in de alledaagse handelingen waarover we meestal niet nadenken, is nog veel winst te behalen. Zo ook op… het toilet!

Toiletpapier

Wereldwijd spoelen we dagelijks 27.000 bomen per dag door de plee in de vorm van toiletpapier. Het gros daarvan is bovendien gebleekt. Dat kan anders. Eerder schreven we al over onze rollen van gerecycled papier dat bovendien niet in plastic verpakt is. Wij zijn hier nog steeds heel tevreden over, en het is heerlijk om zo’n oneindige voorraad in huis te hebben. Wie nog een stapje verder wil gaan, kan ook kiezen voor wasbaar toiletpapier.

In Friesland is overigens onlangs een fietspad van gerecycled toiletpapier aangelegd.

Uit het afvalwater uit de rioolwaterzuiveringsinstallaties van het Friese waterschap werd een product ontwikkeld van gewonnen papiervezels. Hiervan kan asfalt worden gemaakt. Het is volgens de organisatie een duurzaam alternatief voor het standaard asfalt en bruikbaar in de gehele wegenbouw. Het bestuur van het project hoopt dit uit te rollen over de rest van ons land. (bron: Oneworld.nl)

pb_16_29_wereldprimeur_fietspad_van_gebruikt_toiletpapier_bij_leeuwarden_2

Schoonmaken

Het toilet schoonmaken kan ook een stuk duurzamer dan met de welbekende WC-eend. Een schepje baking soda en natuurazijn doen wonderen. En voor wie er toch een lekker luchtje bij wil, biedt Ecover uitstekende alternatieven. Ecover streeft ernaar het productieproces zo duurzaam mogelijk in te richten en bant alle onnodige chemicaliën uit. Daarnaast zijn de meeste producten plantaardig, maar niet allemaal dus check de ingrediënten altijd even!

Ecover.jpg

Menstrueren

De gemiddelde vrouw gebruikt in haar leven aardig wat tampons/maandverband. Niet alleen kun je je afvragen of je de chemische ingrediënten die daarin verwerkt zijn wel in je lijf wil stoppen, maar ook voor Moeder Aarde zou het fijn zijn als we dit noodzakelijke kwaad iets groener aanpakken.

Dat kan bijvoorbeeld door gebruik te maken van biologische tampons/maandverband. Deze zijn gemaakt van biologische katoen en bevatten geen twijfelachtige stoffen. Bovendien zijn de tampons van Natracare verpakt in afbreekbaar plastic en zijn ze gewoon bij de Ekoplaza op de hoek te koop.

De menstruatiecup is nog een stap duurzamer. Zelf heb ik het na een poos worstelen en doorlekken opgegeven. Het is het proberen waard want veel vrouwen zijn wel laaiend enthousiast en willen nooit meer iets anders.