Bevrijding

Het kind speelt met haar haren,
Moeder zegt daar vaak iets van,
Kind begint dan te ja-maar’en,
Moeder roept dan snel haar man.
Vader spreekt wat strenge woorden, zwaait zijn vinger op en neer,
Kind laat de haren varen, moeder pakt haar zwabber weer.
En zo vieren we de vrijheid, met een lach op ons gezicht,
Gevangen in gewoonten, onze burgerlijke plicht.

De hond loopt aan zijn lijn,
Kijkt de baas dan dankbaar aan,
Want het is toch maar wat fijn,
Om waar je baas gaat ook te gaan.
De hand die voert, die bijt je niet, daar is geen sprake van,
En zo vergeet het dier dat het ook zelf iets willen kan.
We genieten van de vrijheid, met een touwtje om de keel,
Steeds iets strakker aangetrokken, maar dat doet ons niet zo veel.

Een man speelt met zijn leven,
Hangend aan de regenpijp,
Dreigt de brui eraan te geven,
Maar zijn tijd is nog niet rijp.
Kijk daar is de brandweer, de politie, GGZ,
’s Avonds zuchten zij tevreden: weer een leventje gered.
En zo kennen wij de vrijheid, afgebakend door de wet,
Zelfbeschikking is verboden, kniesoor die daar ook op let.

De moeder is haar kind verloren,
Het werd haar afgenomen,
Het was pas net geboren,
De bevalling net bekomen.
De moeder wordt zo snel dat kan, nog maar weer eens verkracht,
Om eenmaal uitgemolken, af te reizen naar de slacht.
Vandaag vier ik mijn vrijheid, wat betekent dat voor mij?
Ik werk niet mee aan deze gruwel. Die keuze staat mij vrij.

Advertenties

Een gedachte over “Bevrijding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s