Even iets anders – Duurzame vriendschap

Zoals de titel al aangeeft, is het tijd voor een klein uitstapje. Niet per definitie een groen onderwerp, maar duurzame vriendschappen maken de wereld wel een stuk mooier, en daar gaat De Veganosaurus natuurlijk ook over.

Vandaag schrijf ik een kleine ode aan mijn relatie met Robin. Die duurt al sinds de brugklas. Geen van ons had denk ik verwacht dat we nu geanimeerde gesprekken over herbruikbaar wc-papier en menstruatiecups zouden voeren, maar dat we nu nog steeds van elkaar zouden houden, wisten we wel.

Na de introductiedag op onze nieuwe school was haar naam de enige die ik onthouden had, en andersom. Zij moest wel even naar mijn – nog niet heel duidelijk aanwezige – borsten kijken om zich te realiseren dat ik een meisje was, maar dat hoorde ik uiteraard later pas. Het was meteen raak. We hadden bergen creatieve energie die onze leraren tot waanzin dreven, maar die ons wel steevast tienen opleverden voor de projecten die we samen deden. En met onze charme kregen we voor elkaar dat die enge, altijd sikkeneurige conciërge zich het eerste uur in een door ons gefabriceerd Cupidokostuum hees en voor ons valentijnsproject al pijltjeswerpend en huppelend de Engelse les kwam verstoren.
Die creativiteit is ook wel eens ontspoord. Zo werd op een dag de politie gebeld door een inschattingsfoutje van onze kant (onze hilarische grap, bleek niet iedereen zo grappig te vinden), en onze presentatie over de slavernij zal de nog wat onzekere invaljuf misschien nog steeds achtervolgen – iets met een slavenbaby gemaakt van een bal gevuld met aardbeienlimonade en een mes…).

Inmiddels zijn we al een leven verder. En dan gebeurt er een hoop. De afgelopen drie jaar is een periode geweest waarin onze levens op hun kop stonden en waarin we even heel hard andere kanten op ontwikkelden. En als ik eerlijk ben, heb ik daar wat steken laten vallen.
‘Ik ga haar een brief sturen, en toch nog zeggen dat het me spijt, al weet ik dat dat niet hoeft,’ zei ik eergisteren zonder duidelijke aanleiding tegen Nadia.

Gisteren stond ik bijna onder de douche toen ik een hoop lawaai bij de voordeur hoorde. Eerst dacht ik nog dat ik iets van de trap had laten vallen, maar toen zag ik het pakketje. De chocoladereep die ik zo graag wilde proberen maar die ik niet kon vinden en een brief van haar, nog voor ik de mijne was begonnen te schrijven: om te zeggen dat ik niet hoef te zeggen dat het me spijt.

DSC_3432

Advertenties

2 gedachtes over “Even iets anders – Duurzame vriendschap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s